facebook
twitter
Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Μετά το κενό που παρουσιάστηκε σε σχέση με τις προθέσεις της Διοίκησης Τραμπ στις διεθνείς της σχέσεις, έχουν αρχίσει να αναδύονται ενδείξεις των προθέσεων της Ουάσιγκτον. Εκείνο, πάντως, που φαίνεται να παραμένει ένα από τα σημεία στήριξης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής είναι οι σχέσεις της με την Τουρκία. Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στη γεωστρατηγική της θέση θεωρώντας πως εξυπηρετεί τους σκοπούς τους.

Ωστόσο, η Ουάσιγκτον δεν διστάζει να διατυπώνει φόβους ή δυσαρέσκεια για ό,τι είναι αντίθετο στα συμφέροντά της. Ετσι, εκδόθηκε οδηγία προς τους Αμερικανούς για τον κίνδυνο να πέσουν θύματα τρομοκρατίας στην Τουρκία, απαγορεύθηκε στους επιβάτες των τουρκικών αερογραμμών, στα ταξίδια τους προς τις ΗΠΑ, να μεταφέρουν στην καμπίνα υπολογιστές και τάμπλετ, ενώ ο Αμερικανός στρατιωτικός διοικητής του NATO στην Ευρώπη εξέφρασε ανησυχία «για την απολυταρχική εκτροπή της Τουρκίας».

Και, λίγο πριν από την επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ στην Αγκυρα, συνελήφθη ο φερόμενος ως συνεργασθείς με το Ιράν ?παρά το αμερικανικό εμπάργκο- αντιπρόεδρος της τουρκικής Τράπεζας Halkbank στην οποία λέγεται ότι ασκούν επιρροή κύκλοι προσκείμενοι στον Τούρκο πρόεδρο.

Από τον περίγυρό μας δεν απουσιάζει η αβεβαιότητα. Ανατολικά της Τουρκίας, η ρευστότητα φαίνεται πως θα παραχωρήσει τη θέση της σε νέες καταστάσεις. Και, όπως αναμένεται, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρακολουθούν τις εξελίξεις επιδιώκοντας να μη θιγούν τα συμφέροντά τους. Εάν η Τουρκία σταθεί εμπόδιο σε αυτά, υπάρχουν ενδείξεις ότι η Ουάσιγκτον θα ρίξει το βάρος αλλού.

Σε κράτη που συνεργάζονται όχι μόνο στον ενεργειακό και οικονομικό τομέα αλλά και τον αμυντικό. Οπως συνέβη με την άσκηση «Ηνίοχος 2017» με τη συμμετοχή της Ελλάδας, της Ιταλίας, του Ισραήλ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Απομένει να δούμε αν η Αθήνα θα χειρισθεί με συνέπεια και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό την πραγματικότητα που διαμορφώνεται και χωρίς να ξεχνά πως για ό,τι προσφέρει επιβάλλεται να απαιτεί αντίστοιχα ανταλλάγματα.

Του Γιώργου Κακλίκη, Πρέσβεως επί τιμή

 

Πηγή: mignatiou.com

Από την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν το 2004, επικρατεί σήμερα η ευνοϊκότερη συγκυρία υπέρ μας. Τότε, για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας εκβίαζαν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι.

Το εχθρικό κλίμα δυστυχώς τροφοδοτούσαν Κύπριοι πολιτικοί, με πρωτοστάτη τον Νίκο Αναστασιάδη (ως Πρόεδρος του ΔΗΣΥ) που την επόμενη του δημοψηφίσματος, απέστειλε επιστολή-καταγγελία στην ΕΕ εναντίον της Κυπριακής Κυβέρνησης. Στην ίδια κατεύθυνση πίεζαν οι ηγεσίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ και η Ελληνική Κυβέρνηση. Υπό εκείνες τις περιστάσεις, εκχωρήθηκε ημερομηνία έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην Τουρκία, χωρίς να εξυπακούεται ένταξή της. Προσωπικά διαφώνησα και δημόσια. Είναι όμως υποκριτικό να εμφανίζονται σήμερα ως πύρινοι επικριτές εκείνης της απόφασης, όσοι πίεζαν τότε φορτικά τον Πρόεδρο Παπαδόπουλο για παραχώρηση ημερομηνίας ενταξιακών στην Τουρκία. Παρεμπιπτόντως, αργότερα ο κ. Αναστασιάδης, επικεφαλής αντιπροσωπείας του ΔΗΣΥ, επισκέφτηκε τον …«συνετό ισλαμοδημοκράτη» Ερντογάν!

Σήμερα έχουμε μια ευνοϊκή ευκαιρία να επαναφέρουμε το Κυπριακό απέναντι στην Τουρκία στο πλαίσιο μιας συγκροτημένης Ευρωπαϊκής πολιτικής. Η συμπεριφορά και σύγκρουση του Ερντογάν με την ΕΕ, υποχρέωσε πολλούς ευρωπαίους αξιωματούχους να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις των ευρωπαίων πολιτών. Ήδη, το ενδεχόμενο ένταξης της Τουρκίας έχει νεκρώσει όπως ομολογεί η συντριπτική πλειοψηφία δημόσια και ιδιωτικά στην ΕΕ.

Άλλωστε, το καθεστώς Ερντογάν δεν επιθυμεί ένταξη με προσαρμογή στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπως κάθε άλλο κράτος. Μπροστά στο αδιέξοδο, η Κομισιόν του κ. Γιούνγκερ προωθεί εναλλακτική διέξοδο με αναβάθμιση των οικονομικών σχέσεων μέσω της Τελωνειακής Ένωσης που αφήνει ενθουσιασμένη την Τουρκία. Τις προάλλες, εν μέσω της τουρκικής υστερίας κατά της ΕΕ, ο Πρόεδρος της Κομισιόν δεν ανέφερε λέξη στο Ευρωκοινοβούλιο για το τέλμα των τουρκικών ενταξιακών, αλλά φροντίζει να προωθείται η προτεινόμενη αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης όπως συμφέρει σε μερικά κράτη.

Το περιβάλλον σήμερα είναι επανάληψη του 2005, με την Τουρκία να καίγεται αυτή την φορά για την Τελωνειακή Ένωση καθώς η οικονομία της καταποντίζεται. Με την διαφορά όμως ότι ο Ερντογάν οδήγησε την Τουρκία στη γωνιά και αναζητεί ευρωπαϊκό σωσίβιο στην Τελωνειακή Ένωση. Από τον Μάρτιο του 2016 με την κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, με υπογραφή Ν. Αναστασιάδη, που σημείωσε «με ικανοποίηση τις εργασίες για την αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης”, ο Πρόεδρος συναινεί διά της σιωπής, χωρίς η Τουρκία να έχει εκπληρώσει τις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις και χωρίς αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το ενδεχόμενο είναι ο Πρόεδρος να αποδεχτεί την έναρξη διαπραγματεύσεων για αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης, αλλά στην Κύπρο θα παρουσιάζεται ότι «έναρξη διαπραγματεύσεων, δεν σημαίνει συμφωνία αναβάθμισης της Τελωνειακής Ένωσης της Τουρκίας». Επιπρόσθετα, κάποιος επικοινωνιολόγος στο Προεδρικό θα εφεύρει διεκδικητικό τάχατες λεκτικό π.χ. «ο Πρόεδρος θα διαπραγματευτεί για να επιβάλει τους όρους του».

Σημείωση: Ο Βοηθός Κυβερνητικός Εκπρόσωπος αναφέρθηκε σε «εκείνους που θα έπρεπε να απολογούνται σήμερα επειδή απέρριψαν την πρόταση του Πρώτου Eurogroup» για κούρεμα επί όλων των καταθέσεων, όπως πρότεινε η Κυβέρνηση και περιελάμβανε τις εγγυημένες καταθέσεις μέχρι €100,000. Μετά τα γεγονότα, ο Μάριο Ντράγκι (της ΕΚΤ), ξεκαθάρισε ότι το πρώτο κούρεμα «άγγιζε» τις εγγυημένες καταθέσεις, δεν γινόταν αποδεκτό για σοβαρούς λόγους και την επόμενη μέρα (17 Μαρτίου 2013) -πριν την απόφαση της Κυπριακής Βουλής- έγινε τηλεδιάσκεψη του Γιούρογκρουπ στην οποία διορθώθηκε το λάθος και ακυρώθηκε το κούρεμα εγγυημένων καταθέσεων. Αυτά πριν την απόφαση της Βουλής και ουδέποτε γνωστοποιήθηκαν από την Κυπριακή Κυβέρνηση. Με τον ίδιο τρόπο εξήγησε τα συμβάντα ο Αλ. Μιχαηλίδης (σύμβουλος τότε του Προέδρου) και αναφερόμενος στην Βουλή, έγραψε ότι απέρριψε το πρώτο κούρεμα διότι «αν περνούσε (από τη Βουλή ως νόμος), κανένας δεν θα μπορούσε να τον αναιρέσει και το λάθος δεν θα μπορούσε να διορθωθεί».

 

|ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΜΑΥΡΙΔΗ, Ευρωβουλετή του ΔΗΚΟ (S&D)

 

Η μετάδοση των μηνυμάτων μας προς την Ουάσιγκτον απαιτεί μεθοδικότητα, σύνεση και την μεγαλύτερη δυνατή ενότητα του πολιτικού μας συστήματος.

Υπάρχουν χρήσιμα προηγούμενα. Παρά τις διαφορές σε πρόσωπα, χρόνο, ισορροπία (συμφερόντων και ανταγωνισμών) και συνθήκες. Ανατρέχω στην αλληλογραφία του Υπουργού Εξωτερικών Δημητρίου Μπίτσιου, με υπόδειξη του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, με τον Υπουργό Εξωτερικών Χένρυ Κίσσιντζερ. Υπάρχουν και άλλα κείμενα επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου και μετέπειτα. Ας κωδικοποιηθούν όλες οι γραπτές δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι της Ελλάδος οι ΗΠΑ. Ορισμένες συμφωνίες καλόν είναι στην παρούσα συγκυρία να τις θυμίζουμε. Κυρίως όμως το σύνολο των πρόσθετων διευθετήσεων για τις ‘’Διευκολύνσεις’’ στην Σούδα. Όπως διευρύνθηκαν και δια συνοπτικών διατυπώσεων αυτοματοποιήθηκαν και ισχύουν συνεχώς από τα τέλη του 2002 ( προετοιμασία επέμβασης ΗΠΑ στο Ιράκ).

Ενδεικτικά αναφέρομαι στην γνωστή στους παλαιότερους Επιστολή του Χένρυ Κίσσιντζερ ,με ημερομηνία 10 Απριλίου 1976. Θεωρήθηκε ως “ισχυρή δέσμευση των ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ελλάδος σε περίπτωση κρίσεως στο Αιγαίο”. Η κρίσιμη επιστολή Χ. Κίσσιντζερ περιελάμβανε και τα εξής: “Με ερωτήσατε περί της στάσεως μας, ως προς την επίλυσιν των διενέξεων εις την ανατολικήν Μεσόγειον και ειδικώτερον, εις την περιοχήν του Αιγαίου. Επ’ αυτού, θα ήθελα να επαναλάβω την πεποίθησιν μας ότι αι διενέξεις αυταί πρέπει να ρυθμίζωνται δι’ ειρηνικών διαδικασιών και ότι έκαστον μέρος πρέπει να αποφεύγη προκλητικάς ενέργειας Έχομεν ήδη διαδηλώσει την πεποίθησιν μας ότι καμμία πλευρά δεν θα έπρεπε να επιδιώξη στρατιωτικήν επίλυσιν των διενέξεων αυτών. “Τούτο παραμένει η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών.

Συνεπώς, αι Ηνωμέναι Πολιτείαι θα αντετάσσοντο ενεργώς και ανεπιφυλάκτως εις την αναζήτησιν υπό εκατέρας πλευράς στρατιωτικής επιλύσεως (των διενέξεων) και θα καταβάλουν μείζονα προσπάθεια δια να παρεμποδίσουν μιαν τοιαύτην εξέλιξιν των πραγμάτων”. Η επιχειρηματολογία μας θα πρέπει να εκτεθεί κατά τρόπο συνετό, ήρεμο αλλά καθαρό ως προς την αποφασιστικότητα μας. Εάν η σύμμαχος στο ΝΑΤΟ Τουρκία χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία έναντι της Ελλάδος, η Ελληνική απάντηση θα είναι γενικευμένη και άμεση . Είμαστε επίσης υποχρεωμένοι να προβούμε στην άμεση αναστολή του συνόλου των λειτουργιών και διευκολύνσεων (αδειών και εγκρίσεων πάσης μορφής και κατηγορίας) που παρέχουμε βάσει Συμφωνιών για όσο διάστημα απαιτηθεί.

Οι Συμφωνίες και οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται από όλες τις πλευρές. Οι Τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Η επανάληψη, ειδικά υπό τις σημερινές συνθήκες, των δεσμεύσεων της επιστολής Κίσσιντζερ και των μετέπειτα εγγραφών εξυπηρετούν και την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό, ίσως όχι με ενθουσιασμό, στην Ουάσιγκτον. Καίτοι, οι παρεμβατικές δυνατότητες των ΗΠΑ δεν είναι ανεξάντλητες. Η συνεργία των πολιτικών δυνάμεων είναι αναγκαία. Ας λάβει την πρωτοβουλία ο κύριος Πρωθυπουργός να ζητήσει ειδικά την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Δίδοντας όμως ο ίδιος το μήνυμα ότι την εννοεί. Θα λειτουργήσει θετικά σε μια ευρύτερη κατηγορία θεμάτων που άμεσα συνδέονται με την εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία.

|Του Αλέξανδρου Μαλλιά, πρώην πρέσβης της Ελλάδας στην Ουάσινγκτον

Η μετάδοση των μηνυμάτων μας προς την Ουάσιγκτον απαιτεί μεθοδικότητα, σύνεση και την μεγαλύτερη δυνατή ενότητα του πολιτικού μας συστήματος. Υπάρχουν χρήσιμα προηγούμενα. Παρά τις διαφορές σε πρόσωπα, χρόνο, ισορροπία (συμφερόντων και ανταγωνισμών) και συνθήκες. Ανατρέχω στην αλληλογραφία του Υπουργού Εξωτερικών Δημητρίου Μπίτσιου, με υπόδειξη του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, με τον Υπουργό Εξωτερικών Χένρυ Κίσσιντζερ. Υπάρχουν και άλλα κείμενα επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου και μετέπειτα. Ας κωδικοποιηθούν όλες οι γραπτές δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι της Ελλάδος οι ΗΠΑ. Ορισμένες συμφωνίες καλόν είναι στην παρούσα συγκυρία να τις θυμίζουμε. Κυρίως όμως το σύνολο των πρόσθετων διευθετήσεων για τις ‘’Διευκολύνσεις’’ στην Σούδα. Όπως διευρύνθηκαν και δια συνοπτικών διατυπώσεων αυτοματοποιήθηκαν και ισχύουν συνεχώς από τα τέλη του 2002 ( προετοιμασία επέμβασης ΗΠΑ στο Ιράκ). Ενδεικτικά αναφέρομαι στην γνωστή στους παλαιότερους Επιστολή του Χένρυ Κίσσιντζερ ,με ημερομηνία 10 Απριλίου 1976. Θεωρήθηκε ως “ισχυρή δέσμευση των ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ελλάδος σε περίπτωση κρίσεως στο Αιγαίο”. Η κρίσιμη επιστολή Χ. Κίσσιντζερ περιελάμβανε και τα εξής: “Με ερωτήσατε περί της στάσεως μας, ως προς την επίλυσιν των διενέξεων εις την ανατολικήν Μεσόγειον και ειδικώτερον, εις την περιοχήν του Αιγαίου. Επ’ αυτού, θα ήθελα να επαναλάβω την πεποίθησιν μας ότι αι διενέξεις αυταί πρέπει να ρυθμίζωνται δι’ ειρηνικών διαδικασιών και ότι έκαστον μέρος πρέπει να αποφεύγη προκλητικάς ενέργειας Έχομεν ήδη διαδηλώσει την πεποίθησιν μας ότι καμμία πλευρά δεν θα έπρεπε να επιδιώξη στρατιωτικήν επίλυσιν των διενέξεων αυτών. “Τούτο παραμένει η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνεπώς, αι Ηνωμέναι Πολιτείαι θα αντετάσσοντο ενεργώς και ανεπιφυλάκτως εις την αναζήτησιν υπό εκατέρας πλευράς στρατιωτικής επιλύσεως (των διενέξεων) και θα καταβάλουν μείζονα προσπάθεια δια να παρεμποδίσουν μιαν τοιαύτην εξέλιξιν των πραγμάτων”. Η επιχειρηματολογία μας θα πρέπει να εκτεθεί κατά τρόπο συνετό, ήρεμο αλλά καθαρό ως προς την αποφασιστικότητα μας. Εάν η σύμμαχος στο ΝΑΤΟ Τουρκία χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία έναντι της Ελλάδος, η Ελληνική απάντηση θα είναι γενικευμένη και άμεση . Είμαστε επίσης υποχρεωμένοι να προβούμε στην άμεση αναστολή του συνόλου των λειτουργιών και διευκολύνσεων (αδειών και εγκρίσεων πάσης μορφής και κατηγορίας) που παρέχουμε βάσει Συμφωνιών για όσο διάστημα απαιτηθεί. Οι Συμφωνίες και οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται από όλες τις πλευρές. Οι Τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Η επανάληψη, ειδικά υπό τις σημερινές συνθήκες, των δεσμεύσεων της επιστολής Κίσσιντζερ και των μετέπειτα εγγραφών εξυπηρετούν και την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό, ίσως όχι με ενθουσιασμό, στην Ουάσιγκτον. Καίτοι, οι παρεμβατικές δυνατότητες των ΗΠΑ δεν είναι ανεξάντλητες. Η συνεργία των πολιτικών δυνάμεων είναι αναγκαία. Ας λάβει την πρωτοβουλία ο κύριος Πρωθυπουργός να ζητήσει ειδικά την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Δίδοντας όμως ο ίδιος το μήνυμα ότι την εννοεί. Θα λειτουργήσει θετικά σε μια ευρύτερη κατηγορία θεμάτων που άμεσα συνδέονται με την εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία.

Πηγή: Η τουρκική προκλητικότητα, η αναγκαία απάντηση της Αθήνας και το προηγούμενο Κίσσιντζερ https://mignatiou.com/2017/03/i-tourkiki-proklitikotita-i-anagkea-apantisi-tis-athinas-ke-to-proigoumeno-kissintzer/
Η μετάδοση των μηνυμάτων μας προς την Ουάσιγκτον απαιτεί μεθοδικότητα, σύνεση και την μεγαλύτερη δυνατή ενότητα του πολιτικού μας συστήματος. Υπάρχουν χρήσιμα προηγούμενα. Παρά τις διαφορές σε πρόσωπα, χρόνο, ισορροπία (συμφερόντων και ανταγωνισμών) και συνθήκες. Ανατρέχω στην αλληλογραφία του Υπουργού Εξωτερικών Δημητρίου Μπίτσιου, με υπόδειξη του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, με τον Υπουργό Εξωτερικών Χένρυ Κίσσιντζερ. Υπάρχουν και άλλα κείμενα επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου και μετέπειτα. Ας κωδικοποιηθούν όλες οι γραπτές δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι της Ελλάδος οι ΗΠΑ. Ορισμένες συμφωνίες καλόν είναι στην παρούσα συγκυρία να τις θυμίζουμε. Κυρίως όμως το σύνολο των πρόσθετων διευθετήσεων για τις ‘’Διευκολύνσεις’’ στην Σούδα. Όπως διευρύνθηκαν και δια συνοπτικών διατυπώσεων αυτοματοποιήθηκαν και ισχύουν συνεχώς από τα τέλη του 2002 ( προετοιμασία επέμβασης ΗΠΑ στο Ιράκ). Ενδεικτικά αναφέρομαι στην γνωστή στους παλαιότερους Επιστολή του Χένρυ Κίσσιντζερ ,με ημερομηνία 10 Απριλίου 1976. Θεωρήθηκε ως “ισχυρή δέσμευση των ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ελλάδος σε περίπτωση κρίσεως στο Αιγαίο”. Η κρίσιμη επιστολή Χ. Κίσσιντζερ περιελάμβανε και τα εξής: “Με ερωτήσατε περί της στάσεως μας, ως προς την επίλυσιν των διενέξεων εις την ανατολικήν Μεσόγειον και ειδικώτερον, εις την περιοχήν του Αιγαίου. Επ’ αυτού, θα ήθελα να επαναλάβω την πεποίθησιν μας ότι αι διενέξεις αυταί πρέπει να ρυθμίζωνται δι’ ειρηνικών διαδικασιών και ότι έκαστον μέρος πρέπει να αποφεύγη προκλητικάς ενέργειας Έχομεν ήδη διαδηλώσει την πεποίθησιν μας ότι καμμία πλευρά δεν θα έπρεπε να επιδιώξη στρατιωτικήν επίλυσιν των διενέξεων αυτών. “Τούτο παραμένει η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνεπώς, αι Ηνωμέναι Πολιτείαι θα αντετάσσοντο ενεργώς και ανεπιφυλάκτως εις την αναζήτησιν υπό εκατέρας πλευράς στρατιωτικής επιλύσεως (των διενέξεων) και θα καταβάλουν μείζονα προσπάθεια δια να παρεμποδίσουν μιαν τοιαύτην εξέλιξιν των πραγμάτων”. Η επιχειρηματολογία μας θα πρέπει να εκτεθεί κατά τρόπο συνετό, ήρεμο αλλά καθαρό ως προς την αποφασιστικότητα μας. Εάν η σύμμαχος στο ΝΑΤΟ Τουρκία χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία έναντι της Ελλάδος, η Ελληνική απάντηση θα είναι γενικευμένη και άμεση . Είμαστε επίσης υποχρεωμένοι να προβούμε στην άμεση αναστολή του συνόλου των λειτουργιών και διευκολύνσεων (αδειών και εγκρίσεων πάσης μορφής και κατηγορίας) που παρέχουμε βάσει Συμφωνιών για όσο διάστημα απαιτηθεί. Οι Συμφωνίες και οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται από όλες τις πλευρές. Οι Τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Η επανάληψη, ειδικά υπό τις σημερινές συνθήκες, των δεσμεύσεων της επιστολής Κίσσιντζερ και των μετέπειτα εγγραφών εξυπηρετούν και την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό, ίσως όχι με ενθουσιασμό, στην Ουάσιγκτον. Καίτοι, οι παρεμβατικές δυνατότητες των ΗΠΑ δεν είναι ανεξάντλητες. Η συνεργία των πολιτικών δυνάμεων είναι αναγκαία. Ας λάβει την πρωτοβουλία ο κύριος Πρωθυπουργός να ζητήσει ειδικά την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Δίδοντας όμως ο ίδιος το μήνυμα ότι την εννοεί. Θα λειτουργήσει θετικά σε μια ευρύτερη κατηγορία θεμάτων που άμεσα συνδέονται με την εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία.

Πηγή: Η τουρκική προκλητικότητα, η αναγκαία απάντηση της Αθήνας και το προηγούμενο Κίσσιντζερ https://mignatiou.com/2017/03/i-tourkiki-proklitikotita-i-anagkea-apantisi-tis-athinas-ke-to-proigoumeno-kissintzer/
Η μετάδοση των μηνυμάτων μας προς την Ουάσιγκτον απαιτεί μεθοδικότητα, σύνεση και την μεγαλύτερη δυνατή ενότητα του πολιτικού μας συστήματος. Υπάρχουν χρήσιμα προηγούμενα. Παρά τις διαφορές σε πρόσωπα, χρόνο, ισορροπία (συμφερόντων και ανταγωνισμών) και συνθήκες. Ανατρέχω στην αλληλογραφία του Υπουργού Εξωτερικών Δημητρίου Μπίτσιου, με υπόδειξη του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, με τον Υπουργό Εξωτερικών Χένρυ Κίσσιντζερ. Υπάρχουν και άλλα κείμενα επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου και μετέπειτα. Ας κωδικοποιηθούν όλες οι γραπτές δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι της Ελλάδος οι ΗΠΑ. Ορισμένες συμφωνίες καλόν είναι στην παρούσα συγκυρία να τις θυμίζουμε. Κυρίως όμως το σύνολο των πρόσθετων διευθετήσεων για τις ‘’Διευκολύνσεις’’ στην Σούδα. Όπως διευρύνθηκαν και δια συνοπτικών διατυπώσεων αυτοματοποιήθηκαν και ισχύουν συνεχώς από τα τέλη του 2002 ( προετοιμασία επέμβασης ΗΠΑ στο Ιράκ). Ενδεικτικά αναφέρομαι στην γνωστή στους παλαιότερους Επιστολή του Χένρυ Κίσσιντζερ ,με ημερομηνία 10 Απριλίου 1976. Θεωρήθηκε ως “ισχυρή δέσμευση των ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ελλάδος σε περίπτωση κρίσεως στο Αιγαίο”. Η κρίσιμη επιστολή Χ. Κίσσιντζερ περιελάμβανε και τα εξής: “Με ερωτήσατε περί της στάσεως μας, ως προς την επίλυσιν των διενέξεων εις την ανατολικήν Μεσόγειον και ειδικώτερον, εις την περιοχήν του Αιγαίου. Επ’ αυτού, θα ήθελα να επαναλάβω την πεποίθησιν μας ότι αι διενέξεις αυταί πρέπει να ρυθμίζωνται δι’ ειρηνικών διαδικασιών και ότι έκαστον μέρος πρέπει να αποφεύγη προκλητικάς ενέργειας Έχομεν ήδη διαδηλώσει την πεποίθησιν μας ότι καμμία πλευρά δεν θα έπρεπε να επιδιώξη στρατιωτικήν επίλυσιν των διενέξεων αυτών. “Τούτο παραμένει η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνεπώς, αι Ηνωμέναι Πολιτείαι θα αντετάσσοντο ενεργώς και ανεπιφυλάκτως εις την αναζήτησιν υπό εκατέρας πλευράς στρατιωτικής επιλύσεως (των διενέξεων) και θα καταβάλουν μείζονα προσπάθεια δια να παρεμποδίσουν μιαν τοιαύτην εξέλιξιν των πραγμάτων”. Η επιχειρηματολογία μας θα πρέπει να εκτεθεί κατά τρόπο συνετό, ήρεμο αλλά καθαρό ως προς την αποφασιστικότητα μας. Εάν η σύμμαχος στο ΝΑΤΟ Τουρκία χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία έναντι της Ελλάδος, η Ελληνική απάντηση θα είναι γενικευμένη και άμεση . Είμαστε επίσης υποχρεωμένοι να προβούμε στην άμεση αναστολή του συνόλου των λειτουργιών και διευκολύνσεων (αδειών και εγκρίσεων πάσης μορφής και κατηγορίας) που παρέχουμε βάσει Συμφωνιών για όσο διάστημα απαιτηθεί. Οι Συμφωνίες και οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται από όλες τις πλευρές. Οι Τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Η επανάληψη, ειδικά υπό τις σημερινές συνθήκες, των δεσμεύσεων της επιστολής Κίσσιντζερ και των μετέπειτα εγγραφών εξυπηρετούν και την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό, ίσως όχι με ενθουσιασμό, στην Ουάσιγκτον. Καίτοι, οι παρεμβατικές δυνατότητες των ΗΠΑ δεν είναι ανεξάντλητες. Η συνεργία των πολιτικών δυνάμεων είναι αναγκαία. Ας λάβει την πρωτοβουλία ο κύριος Πρωθυπουργός να ζητήσει ειδικά την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Δίδοντας όμως ο ίδιος το μήνυμα ότι την εννοεί. Θα λειτουργήσει θετικά σε μια ευρύτερη κατηγορία θεμάτων που άμεσα συνδέονται με την εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία.

Πηγή: Η τουρκική προκλητικότητα, η αναγκαία απάντηση της Αθήνας και το προηγούμενο Κίσσιντζερ https://mignatiou.com/2017/03/i-tourkiki-proklitikotita-i-anagkea-apantisi-tis-athinas-ke-to-proigoumeno-kissintzer/
Η μετάδοση των μηνυμάτων μας προς την Ουάσιγκτον απαιτεί μεθοδικότητα, σύνεση και την μεγαλύτερη δυνατή ενότητα του πολιτικού μας συστήματος. Υπάρχουν χρήσιμα προηγούμενα. Παρά τις διαφορές σε πρόσωπα, χρόνο, ισορροπία (συμφερόντων και ανταγωνισμών) και συνθήκες. Ανατρέχω στην αλληλογραφία του Υπουργού Εξωτερικών Δημητρίου Μπίτσιου, με υπόδειξη του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, με τον Υπουργό Εξωτερικών Χένρυ Κίσσιντζερ. Υπάρχουν και άλλα κείμενα επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου και μετέπειτα. Ας κωδικοποιηθούν όλες οι γραπτές δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι της Ελλάδος οι ΗΠΑ. Ορισμένες συμφωνίες καλόν είναι στην παρούσα συγκυρία να τις θυμίζουμε. Κυρίως όμως το σύνολο των πρόσθετων διευθετήσεων για τις ‘’Διευκολύνσεις’’ στην Σούδα. Όπως διευρύνθηκαν και δια συνοπτικών διατυπώσεων αυτοματοποιήθηκαν και ισχύουν συνεχώς από τα τέλη του 2002 ( προετοιμασία επέμβασης ΗΠΑ στο Ιράκ). Ενδεικτικά αναφέρομαι στην γνωστή στους παλαιότερους Επιστολή του Χένρυ Κίσσιντζερ ,με ημερομηνία 10 Απριλίου 1976. Θεωρήθηκε ως “ισχυρή δέσμευση των ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ελλάδος σε περίπτωση κρίσεως στο Αιγαίο”. Η κρίσιμη επιστολή Χ. Κίσσιντζερ περιελάμβανε και τα εξής: “Με ερωτήσατε περί της στάσεως μας, ως προς την επίλυσιν των διενέξεων εις την ανατολικήν Μεσόγειον και ειδικώτερον, εις την περιοχήν του Αιγαίου. Επ’ αυτού, θα ήθελα να επαναλάβω την πεποίθησιν μας ότι αι διενέξεις αυταί πρέπει να ρυθμίζωνται δι’ ειρηνικών διαδικασιών και ότι έκαστον μέρος πρέπει να αποφεύγη προκλητικάς ενέργειας Έχομεν ήδη διαδηλώσει την πεποίθησιν μας ότι καμμία πλευρά δεν θα έπρεπε να επιδιώξη στρατιωτικήν επίλυσιν των διενέξεων αυτών. “Τούτο παραμένει η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνεπώς, αι Ηνωμέναι Πολιτείαι θα αντετάσσοντο ενεργώς και ανεπιφυλάκτως εις την αναζήτησιν υπό εκατέρας πλευράς στρατιωτικής επιλύσεως (των διενέξεων) και θα καταβάλουν μείζονα προσπάθεια δια να παρεμποδίσουν μιαν τοιαύτην εξέλιξιν των πραγμάτων”. Η επιχειρηματολογία μας θα πρέπει να εκτεθεί κατά τρόπο συνετό, ήρεμο αλλά καθαρό ως προς την αποφασιστικότητα μας. Εάν η σύμμαχος στο ΝΑΤΟ Τουρκία χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία έναντι της Ελλάδος, η Ελληνική απάντηση θα είναι γενικευμένη και άμεση . Είμαστε επίσης υποχρεωμένοι να προβούμε στην άμεση αναστολή του συνόλου των λειτουργιών και διευκολύνσεων (αδειών και εγκρίσεων πάσης μορφής και κατηγορίας) που παρέχουμε βάσει Συμφωνιών για όσο διάστημα απαιτηθεί. Οι Συμφωνίες και οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται από όλες τις πλευρές. Οι Τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Η επανάληψη, ειδικά υπό τις σημερινές συνθήκες, των δεσμεύσεων της επιστολής Κίσσιντζερ και των μετέπειτα εγγραφών εξυπηρετούν και την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό, ίσως όχι με ενθουσιασμό, στην Ουάσιγκτον. Καίτοι, οι παρεμβατικές δυνατότητες των ΗΠΑ δεν είναι ανεξάντλητες. Η συνεργία των πολιτικών δυνάμεων είναι αναγκαία. Ας λάβει την πρωτοβουλία ο κύριος Πρωθυπουργός να ζητήσει ειδικά την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Δίδοντας όμως ο ίδιος το μήνυμα ότι την εννοεί. Θα λειτουργήσει θετικά σε μια ευρύτερη κατηγορία θεμάτων που άμεσα συνδέονται με την εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία.

Πηγή: Η τουρκική προκλητικότητα, η αναγκαία απάντηση της Αθήνας και το προηγούμενο Κίσσιντζερ https://mignatiou.com/2017/03/i-tourkiki-proklitikotita-i-anagkea-apantisi-tis-athinas-ke-to-proigoumeno-kissintzer/
Η μετάδοση των μηνυμάτων μας προς την Ουάσιγκτον απαιτεί μεθοδικότητα, σύνεση και την μεγαλύτερη δυνατή ενότητα του πολιτικού μας συστήματος. Υπάρχουν χρήσιμα προηγούμενα. Παρά τις διαφορές σε πρόσωπα, χρόνο, ισορροπία (συμφερόντων και ανταγωνισμών) και συνθήκες. Ανατρέχω στην αλληλογραφία του Υπουργού Εξωτερικών Δημητρίου Μπίτσιου, με υπόδειξη του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, με τον Υπουργό Εξωτερικών Χένρυ Κίσσιντζερ. Υπάρχουν και άλλα κείμενα επί Πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου και μετέπειτα. Ας κωδικοποιηθούν όλες οι γραπτές δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι της Ελλάδος οι ΗΠΑ. Ορισμένες συμφωνίες καλόν είναι στην παρούσα συγκυρία να τις θυμίζουμε. Κυρίως όμως το σύνολο των πρόσθετων διευθετήσεων για τις ‘’Διευκολύνσεις’’ στην Σούδα. Όπως διευρύνθηκαν και δια συνοπτικών διατυπώσεων αυτοματοποιήθηκαν και ισχύουν συνεχώς από τα τέλη του 2002 ( προετοιμασία επέμβασης ΗΠΑ στο Ιράκ). Ενδεικτικά αναφέρομαι στην γνωστή στους παλαιότερους Επιστολή του Χένρυ Κίσσιντζερ ,με ημερομηνία 10 Απριλίου 1976. Θεωρήθηκε ως “ισχυρή δέσμευση των ΗΠΑ για την ασφάλεια της Ελλάδος σε περίπτωση κρίσεως στο Αιγαίο”. Η κρίσιμη επιστολή Χ. Κίσσιντζερ περιελάμβανε και τα εξής: “Με ερωτήσατε περί της στάσεως μας, ως προς την επίλυσιν των διενέξεων εις την ανατολικήν Μεσόγειον και ειδικώτερον, εις την περιοχήν του Αιγαίου. Επ’ αυτού, θα ήθελα να επαναλάβω την πεποίθησιν μας ότι αι διενέξεις αυταί πρέπει να ρυθμίζωνται δι’ ειρηνικών διαδικασιών και ότι έκαστον μέρος πρέπει να αποφεύγη προκλητικάς ενέργειας Έχομεν ήδη διαδηλώσει την πεποίθησιν μας ότι καμμία πλευρά δεν θα έπρεπε να επιδιώξη στρατιωτικήν επίλυσιν των διενέξεων αυτών. “Τούτο παραμένει η πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνεπώς, αι Ηνωμέναι Πολιτείαι θα αντετάσσοντο ενεργώς και ανεπιφυλάκτως εις την αναζήτησιν υπό εκατέρας πλευράς στρατιωτικής επιλύσεως (των διενέξεων) και θα καταβάλουν μείζονα προσπάθεια δια να παρεμποδίσουν μιαν τοιαύτην εξέλιξιν των πραγμάτων”. Η επιχειρηματολογία μας θα πρέπει να εκτεθεί κατά τρόπο συνετό, ήρεμο αλλά καθαρό ως προς την αποφασιστικότητα μας. Εάν η σύμμαχος στο ΝΑΤΟ Τουρκία χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία έναντι της Ελλάδος, η Ελληνική απάντηση θα είναι γενικευμένη και άμεση . Είμαστε επίσης υποχρεωμένοι να προβούμε στην άμεση αναστολή του συνόλου των λειτουργιών και διευκολύνσεων (αδειών και εγκρίσεων πάσης μορφής και κατηγορίας) που παρέχουμε βάσει Συμφωνιών για όσο διάστημα απαιτηθεί. Οι Συμφωνίες και οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται από όλες τις πλευρές. Οι Τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Η επανάληψη, ειδικά υπό τις σημερινές συνθήκες, των δεσμεύσεων της επιστολής Κίσσιντζερ και των μετέπειτα εγγραφών εξυπηρετούν και την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ. Αυτό είναι κάτι που μπορεί να γίνει αντιληπτό, ίσως όχι με ενθουσιασμό, στην Ουάσιγκτον. Καίτοι, οι παρεμβατικές δυνατότητες των ΗΠΑ δεν είναι ανεξάντλητες. Η συνεργία των πολιτικών δυνάμεων είναι αναγκαία. Ας λάβει την πρωτοβουλία ο κύριος Πρωθυπουργός να ζητήσει ειδικά την ευρύτερη δυνατή συναίνεση. Δίδοντας όμως ο ίδιος το μήνυμα ότι την εννοεί. Θα λειτουργήσει θετικά σε μια ευρύτερη κατηγορία θεμάτων που άμεσα συνδέονται με την εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία.

Πηγή: Η τουρκική προκλητικότητα, η αναγκαία απάντηση της Αθήνας και το προηγούμενο Κίσσιντζερ https://mignatiou.com/2017/03/i-tourkiki-proklitikotita-i-anagkea-apantisi-tis-athinas-ke-to-proigoumeno-kissintzer/
 

Οι  ΗΠΑ επί Γιώργου Παπανδρέου έδωσαν μάχη στο παρασκήνιο να εγκαταλείψουμε το ευρώ και απέτυχαν! Βέβαια, για να μας βάλει στο ΔΝΤ και να παίξει το χαρτί τους έχασε ο ΓΑΠ. Μετά οι ΗΠΑ το διόρθωσαν… Στήριξαν το ευρώ, στα λόγια. Και τώρα με τον Τράμπ επανέρχονται δριμύτεροι. Γιατί οι μεγάλες και δυνατές χώρες -για να γίνουν ισχυρές– έχουν εθνική στρατηγική. Η εκλογική Τράμπ έγινε με όρους και αντίστοιχη δυναμική Τσίπρα για τους αδικημένους. Δύο χρόνια μετά, ο Τσίπρας διαπίστωσε ότι τα πράγματα για την οικονομική ευτυχία των ελλήνων, δεν ήταν εύκολα. Τίποτα από όσα υποσχέθηκε, δεν μπόρεσε να τηρήσει. Αντίθετα, ευθυγραμμίστηκε, με αργούς βέβαια ρυθμούς τους αδίστακτους τοκογλύφους μας.

Με πισωγυρίσματα και τραγικά λάθη, η κυβέρνηση με πρωτοβουλία Τσίπρα και «μαγκιές» Βαρουφάκη, «φέσωσε» δραματικά την χώρα, χωρίς κανένα εθνικό σχέδιο. Εκβιάστηκε; Σίγουρα Ναι! Αλλά φταίει ως προς το χρονοδιάγραμμα. Κι αφού οι δραχμιστές (Λαφαζάνης, Ζωή κ.α) τα έσπασαν με τον Τσίπρα και ο τελευταίος μας «έσωσε» από τον Σοϊμπλε που ήθελε εξαρχής το Grexit, ήρθε ο «λαγός» του Τσίπρα ή των ΗΠΑ, Νίκος Ξυδάκης για να ανοίξει θέμα δραχμής. Και μάλιστα τη στιγμή που οι δανειστές και η κυβέρνηση διαπραγματεύονται το κλείσιμο της β΄ αξιολόγησης. Για να έχουμε, υποτίθεται αύριο, χρήματα και επενδύσεις. Κι αφού οι δανειστές μας πιέζουν να τηρήσουμε τα συμφωνηθέντα, αυτά δεν βγαίνουν. Οι έλληνες γονατίζουν, η χώρα έξι χρόνια τώρα δεν μπορεί να βγει από τα μνημόνια. Ακόμη ονειρεύονται την επανάσταση των χωρών του Νότου. Ακόμη και ο Μητσοτάκης, ελπίζει σ’ αυτή την επανάσταση. Μπορεί και να συμβεί, αργά η γρήγορα. Όμως τι μας περιμένει, σ’ αυτόν τον κόσμο, σ’ αυτή  την Ευρώπη;

Η Κυβέρνηση ονειρεύτηκε να απαλλαγεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Γερμανία το ξέκοψε ενώ οι δανειστές εναντιώθηκαν μόλις προχθές εναντίον μας.

Μέσα σ΄ αυτό το αδιέξοδο κι ενώ η Βρετανία τόλμησε να ψηφίσει «έξω από  το ευρώ» κι όσο η Βρετανίδα Πρωθυπουργός Μέι πήγε στις ΗΠΑ και τα είπε με τον Τράμπ, ο Ξυδάκης δήλωσε «Επαναλαμβάνω αυτό που λέω όλο το τελευταίο διάστημα: Είμαστε υποχρεωμένοι να συζητάμε δημόσια, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, τις ιστορικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός, αναζητώντας τις πιο πρόσφορες συνθέσεις. Να συζητάμε δημόσια, δηλαδή θεσμικά, ούτε στα καφενεία, ούτε στα παρασκήνια. Σε αυτό ακριβώς το πνεύμα υποστήριξα ότι καμία συζήτηση δεν πρέπει να δαιμονοποιείται, ώστε οι πολίτες να έχουν ξεκάθαρη εικόνα που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα». Τα παραπάνω αναφέρει σε γραπτή δήλωσή του, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Ξυδάκης μετά το σάλο που δημιουργήθηκε από τις δηλώσεις του στον Σκαϊ. Ο ίδιος υπογραμμίζει στη συνέχεια πως «ποτέ δεν υποστήριξα επιστροφή στη δραχμή, όπως εξάλλου βεβαιώνεται σε εκατοντάδες δημόσιες παρεμβάσεις μου, γραπτές και προφορικές, όλες διαθέσιμες στο διαδίκτυο. Και αυτό ακριβώς επειδή γνωρίζουμε ότι μια άτακτη μετάβαση θα απέβαινε εις βάρος του ελληνικού λαού. Κανείς δεν ξέρει πώς θα είναι η ευρωζώνη σε μερικά χρόνια από τώρα. Ωστόσο, η έξοδος από την ευρωζώνη αποτελούσε το σχέδιο Σόιμπλε που απορρίφθηκε το καλοκαίρι του 2015». «Θα εξακολουθήσω να υποστηρίζω ότι οι Έλληνες πολίτες, και οι αιρετοί ακόμη περισσότερο, θα πρέπει με παρρησία και ευθύνη να εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα, ακόμη και για να τα απορρίψουν. Καθήκον μας είναι να ορίζουμε τη μοίρα μας, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο» καταλήγει στην δήλωσή του ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Μιλώντας στον Σκαϊ δήλωσε:  «έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που δεν υπάρχουν άλλες φυσικές  αντοχές ενός πληθυσμού. Εγώ νομίζω ότι θα πρέπει να γίνει μια συζήτηση επί της ουσίας πολιτική και εθνική, που δεν έχει γίνει τα τελευταία επτά χρόνια. Και πρέπει  φυσικά να ξεκινήσει η συζήτηση από τη Βουλή. Τα περασμένα χρόνια  δαιμονοποιήθηκε μια κουβέντα, εγώ είχα πει ότι και επί δραχμής η Ελλάδα  μεγαλούργησε». Και πρόσθεσε «είχαμε δραχμή και πριν το ευρώ, το 1910, το 1912, το 1930, το 1960, κάπως ζούσαμε και σε άλλες περιόδους. Εγώ τη βάζω ιστορικά τη συζήτηση αυτή». Ο Ξυδάκης είπε, ότι «αφού το λέει ο Σόιμπλε (και οι άλλοι), εσύ τι θα πεις, εγώ δεν το κουβεντιάζω;».

Στις δηλώσεις Ξυδάκη, αν προσθέσουμε τις δηλώσεις του συμβούλου Τράμπ (παρακάτω), του Νταϊσεμπλουμ και της Μέρκελ (σ.σ. τις παραθέτουμε), ο καθένας μπορεί να  υποπτευθεί τι μας ετοιμάζει η κυβέρνηση, συντονισμένη με τις ΗΠΑ και τον υπουργό εθνικής οικονομίας, Παπαδημητρίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αναζητήσει νέους διεθνείς εμπορικούς εταίρους στην περίπτωση που ο παραδοσιακός οικονομικός και πολιτικός τους σύμμαχος, οι ΗΠΑ, παλινδρομήσουν σε μια πολιτική προστατευτισμού, δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, σύμφωνα με τα Διεθνή Πρακτορεία και το ΑΠΕ. «Δεν ξέρουμε ακόμη εάν αυτό θα συμβεί», τόνισε ο πρόεδρος του συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης στο τηλεοπτικό δίκτυο RTL. «Η Ευρώπη δεν πρέπει να μείνει άπραγη και να περιμένει τι θα γίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντίθετα πρέπει να προχωρήσει μπροστά, και στο πεδίο του εμπορίου», πρόσθεσε ο υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας.

 

Παράλληλα η καγκελάριος Μέρκελ απέρριψε την κατηγορία ενός συμβούλου του Λευκού Οίκου σε θέματα εμπορίου, ότι η Γερμανία χρησιμοποιεί ένα «υποτιμημένο» ευρώ για να αποκτήσει πλεονέκτημα, λέγοντας πως η κυβέρνησή της, ανέκαθεν ζητούσε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ακολουθεί ανεξάρτητη πολιτική. «Η Γερμανία είναι μια χώρα η οποία ανέκαθεν καλούσε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ακολουθεί μια ανεξάρτητη πολιτική, όπως ακριβώς έκανε η Μπούντεσμπανκ πριν υπάρξει το ευρώ», δήλωσε η Μέρκελ σε συνέντευξη Τύπου με τον πρωθυπουργό της Σουηδίας Στέφαν Λεβέν. «Εξαιτίας αυτού δεν θα επηρεάσουμε τη συμπεριφορά της ΕΚΤ. Και ως αποτέλεσμα, δεν μπορώ και δεν θέλω να αλλάξει την κατάσταση όπως έχει αυτή», πρόσθεσε. Ο Πίτερ Ναβάρο, ο επικεφαλής του νέου Εθνικού Συμβουλίου Εμπορίου που δημιούργησε ο Τραμπ στον Λευκό Οίκο, είπε στην εφημερίδα Financial Times ότι το ευρώ είναι σαν ένα «έμμεσο Deutsche Mark», η χαμηλή αποτίμηση της ισοτιμίας του οποίου δίνει στη Γερμανία συγκριτικό πλεονέκτημα επί των κύριων εταίρων της.

Τα συμπεράσματα δικά σας.


|ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΙΤΟΥ

 

Είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ένα βήμα από την αποχώρησή του από την Ελλάδα; Και όντως η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να τα φέρει έτσι, να τα φέρει αλλιώς, και να μην ευθύνεται για το διαζύγιο μεταξύ τους;

Στο ερώτημα η απάντηση είναι καταφατική, διότι στον έβδομο χρόνο της συμβίωσής της χώρας μας και του «σκληρότερου των δανειστών», όπως χαρακτηρίζεται το Ταμείο, ανακάλυψαν και οι δύο πλευρές ότι δεν υπήρξε έρωτας ποτέ, αλλά ένας καταναγκαστικός γάμος, το αποτέλεσμα του οποίου ήταν καταθλιπτικό για τους ‘Ελληνες πολίτες. Κατά τη γνώμη μου -και μη θεωρήσετε ότι είμαι ο παντογνώστης-, και το Ταμείο και η Ελλάδα ζητούν ένα ανώδυνο διαζύγιο, με τις λιγότερες συνέπειες. Θα ήταν ευχής έργο για τα στελέχη του ΔΝΤ αυτό το διαζύγιο να είναι φιλικό και να καλύπτει τις ευθύνες του για την αποτυχία του Ελληνικού Προγράμματος.

Η ελληνική κυβέρνηση, από την πλευρά της, θα ήθελε να γίνει ο χωρισμός με τις ελάχιστες συνέπειες και προβλήματα, αν και κάποια εκ των στελεχών της θεωρούν το ΔΝΤ σάκο του μποξ. Είναι ακριβώς αυτό που προσπαθεί εναγωνίως το Ταμείο να αποτρέψει, διότι μετά από 6 χρόνια και επτά μήνες Μνημονίου και «καταναγκαστικών έργων» για τον ελληνικό λαό, οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ αντιλήφθηκαν επιτέλους ότι δεν τους συμφέρει η διατήρηση οποιασδήποτε σχέσης με την Ελλάδα και το πρόβλημά της. Διότι, ότι και να πράξουν στο ΔΝΤ, οι Έλληνες πολίτες και οι πολίτες, αυτούς θα βρίζουν, διότι το Ταμείο παραμένει το άλλοθι για τα προβλήματά τους.

Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο περιθώριο του επιτυχημένου συνεδρίου του Capital Link, ρώτησα τους παριστάμενους Έλληνες υπουργούς εάν επιθυμούν την παραμονή του Ταμείου στο Ελληνικό Πρόγραμμα. Έπεσε βαθιά σιωπή, που λέει και αυτό το ανεπανάληπτο τραγούδι. Ήταν στιγμή αμηχανίας για όλους, υπουργούς και δημοσιογράφους. Ένας εκ των υπουργών, ο πιο νεαρός, διέσωσε τους υπόλοιπους λέγοντας ότι οι ίδιοι θέλουν να παραμείνουν στο Πρόγραμμα… Ή κάτι τέτοιο… Δεν ήταν υπουργοί του δεξιού του Αντώνη του Σαμαρά αλλά του αριστερού του Αλέξη του Τσίπρα… Και με τη βούλα! Στο σημείο που έφτασαν τα πράγματα οι επιλογές για την Ελλάδα και το ΔΝΤ είναι μηδαμινές, αν και θα έλεγα πως εκτίμησή μου είναι ότι πρόκειται για τη μία και μόνη επιλογή. Και αυτή είναι η έξοδος του Ταμείου από το Ελληνικό Πρόγραμμα. Πολλοί είδαν στο διπλό μήνυμα του Πολ Τόμσεν αυτήν την τάση. Της τάσης «να φύγουμε το γρηγορότερο». Συμφέρει στην Ελλάδα;

Αν δει το θέμα κανείς εντελώς κομματικά και φανατικά, ναι, διότι ο σύντροφος Αλέξης θα κομπάζει ότι ο ίδιος και οι άνθρωποι του, έδιωξαν το «κακό» ΔΝΤ από την Ελλάδα, άσχετα αν αυτό επιβαρύνει τη συμφωνία Ταμείου-Ελλάδας. Αν όμως συνεχίζεις να απαιτείς ελάφρυνση και μείωση των πλεονασμάτων, μόνο το ΔΝΤ μπορεί να σε βοηθήσει, πιέζοντας τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες πολιτικούς. Οι πάντες είναι εγκλωβισμένοι στις αποφάσεις τους. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το ΔΝΤ και την ελληνική κυβέρνηση…